Een Parlement van de Mensheid

 

Als serieuze burgers van de wereld zich een politiek verenigde mensheid voorstellen, dan moet dit worden gerealiseerd in de vorm van een democratische Wereldfederatie, die ook wel een Wereldunie kan worden genoemd. De naties zullen blijven. Zij dragen slechts zoveel soevereiniteit over aan de Wereldunie als nodig is om haar mondiale taken te vervullen. Dit alles moet worden geregeld door een wereldrechtsorde die voor iedereen bindend is.

 

Niemand met reden zou een wereldimperium willen onder een wereldkeizer, een centraal geleide wereldstaat of zelfs een werelddictatuur. Dat zou nauwelijks haalbaar zijn. Vrijwillige afspraken en de mondialisering van de democratie staan op de voorgrond. Een democratische wereldorde omvat natuurlijk ook de regulering van de macht door middel van de scheiding der machten tussen de wetgevende, de uitvoerende en de rechterlijke macht, zoals reeds met succes wordt toegepast in functionerende democratieën over de hele wereld.

Het moet daarom duidelijk zijn dat de mensheid hiervoor een Wereldparlement nodig heeft, waarvan de vertegenwoordigers rechtstreeks door de wereldburgers worden gekozen. Anders zou het geen democratie zijn. Het Europees Parlement kan het goede voorbeeld geven. Een dergelijk Wereldparlement zou verantwoordelijk zijn voor het creëren van een wereldwijde rechtsorde, die voor iedereen gelijkelijk van toepassing is, die vervolgens door een wereldbestuur zou worden uitgevoerd (een geschiktere term in plaats van wereldregering) en op basis waarvan supranationale rechtbanken zouden kunnen oordelen. Dit is de enige manier om een politiek verenigde mensheid, mondiale rechtvaardigheid en duurzame wereldvrede effectief en duurzaam te organiseren.

Door de ontoereikende rol van de VN van meet af aan zijn er na de Tweede Wereldoorlog verschillende concepten voor een Wereldparlement ontstaan, die echter in de loop van de tijd grotendeels in onbeduidende mate zijn gezonken. Een voorbeeld hiervan is het Wereldparlement volgens het ontwerp van de Wereldgrondwet en de Parlementaire Associación (WCPA). Pogingen om dit ten uitvoer te leggen door middel van een Voorlopig Wereldparlement dat de VN omzeilt, zijn tot nu toe mislukt door de vaak irrationele benadering van de aanhangers van de VN. Op dezelfde manier mist het Congres van Volkeren, dat is voortgekomen uit de Wereldburgergroeperingen rond het Wereldburgersregister in Parijs, enige politieke relevantie.

 

Aan de andere kant neemt de UNPA-Campagne een gunstiger positie in, die nu veel aandacht heeft gekregen. Het heeft tot doel de Verenigde Naties te hervormen en verder te ontwikkelen. Als eerste beslissende stap stellen de initiatiefnemers voor om binnen de Verenigde Naties een raadgevende Parlementaire Vergadering op te richten, zonder dat het VN-Handvest hoeft te worden gewijzigd. Een ander doel dat moet worden nagestreefd, is de ontwikkeling van een tweekamerwetgevend orgaan met twee kamers in de wereld: Het rechtstreeks door de wereldburgers gekozen Wereldparlement en de bestaande Algemene Vergadering van de VN die de nationale regeringen vertegenwoordigt.

De weg naar de Werelddemocratie

 

Deze manier is zeker zeer moeilijk. De oprichting van een Wereldparlement zal een complex proces zijn dat niet onnodig ingewikkeld mag zijn. Er zijn veel concrete en nuttige voorstellen, maar er zijn ook veel voorstellen die onrealistisch lijken. Het idee om direct-democratische procedures op te nemen klinkt vooruitstrevend, maar is vooralsnog waarschijnlijk niet haalbaar op mondiaal niveau. Er is niet genoeg tijd voor dubieuze experimenten. Voorlopig moet de mensheid zich tevreden stellen met de parlementaire democratie, wat een enorme stap voorwaarts zou betekenen voor de globalisering van de democratie.

De rechtsvorm en regelgeving van een Wereldparlement is uiteindelijk voorbehouden aan deskundigen. Het logische gevolg zou een herziening van het VN-Handvest en een fundamentele hervorming van de VN zijn. Dit zijn allemaal besluiten die in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties moeten worden besproken en door een meerderheid moeten worden aangenomen. Dat een redelijke meerderheid binnen de VN mogelijk is, blijkt uit het in 2017 aangenomen Non-proliferatieverdrag.

 

Dit betekent niet dat Wereldburgers en niet-gouvernementele organisaties niet mogen deelnemen. Met name zij worden dringend opgeroepen om dit te doen. Het is van groot belang dat al diegenen die een betere wereld willen, niet alleen protesteren tegen de bestaande grieven, maar ook constructief oproepen tot de verdere ontwikkeling van de Verenigde Naties en de globalisering van de democratie. De Global Action Week voor een wereldparlement, die jaarlijks rond 24 oktober (dag van de Verenigde Naties) plaatsvindt, biedt daartoe de gelegenheid.

Het Wereldparlement nu, of beter gezegd, zo snel mogelijk !